پنجشنبه گذشته دومين كارگاه عكس ايسنا در سالن شهيد حسن قريب توسط بهمن جلالي و با حضور جمعي از دانشجويان و عكاسان خبري از جمله حسن سربخشيان برگزار شد.
به گزارش مستطيل در اين جلسه بهمن جلالي در مورد ماهيت عكس خبري و تاثير گذاري آن بر روي افكار عمومي صحبت كرد و با اشاره به اشكالات عكس خبري در ايران به نقد آن پرداخت .
بهمن جلالي عكاسي را به سه دسته ي شخصي ، مستند و عكاسي به عنوان يك هنر تقسيم كرد و گفت : عكس شخصي عكسي است كه فقط براي يك شخص جذابيت دارد و عكس مستند عكسي است كه جنبه ي سنديت دارد و در بعضي موارد عكاس و در مواقعي ديگر خود عكس است كه در سنديت آن نش دارد و وعكس هاي هنري عكسهايي هستند كه عكاس از ابتدا مي خواهد عكس هنر بگيرد و يا اينكه عكس پس از گذشت مدتي ساختاري پيدا مي كند كه به يك عكس هنري تبديل مي شود.
وي عكس خبري را عكس مستند دانست و گفت : ارزش يك عكس خبري در سند بودنش است و وظيفه ي اين نوع عكاسي دادن اطلاعات و آگاهي به مردم است ودادن آگاهي در مورد آن چيزي كه سيستم هاي نظارتي و سانسور اجازه نمي دهند مردم بفهمند.
جلالي واقعگرايي و زمان را جوهر عكس خبري دانست و ادامه داد : هر واقعه اي در نقطه اي شروع مي شود و در نقطه اي به مرگ مي رسد ولي عكس هميشه ثابت است و زمان را ثابت نگه مي دارد.
همچنين جوهر ديگر عكس خبري واقعگرايي است چون واقعه اي هست پس عكس آن هم وجود دارد . وقتي شما عكس خودتان را مي بينيد نمي توانيد به آن شك كنيد چون شما وجود داريد.
وي به چهار عكس از چهار روزنامه مختلف كه از يك واقعه عكاسي شده اشاره كرد و گفت : ديد رسانه به آن واقعيت تفاوت هايي در اين عكس ها ايجاد مي كند وقتي عكاسي از رويدادي عكاسي مي كند از ديدگاه رسانه اش عكس مي گيرد. اما تفاوت هايي بين عكاس خبر گزاري و عكاس نشريات وجود دارد ، وقتي شما براي خبرگزاري مثل ايسنا كار مي كنيد با ديدگاه خودتان عكس مي گيريد و در مرحله ي بعد انتخاب گر ايسنا است كه عكس هاي شما را براي سايت انخاب مي كند و به دليل خبرگزاري بودنش خبري بودن عكس مهم است و كمتر ديدگاه . پس عكسهايي با ديگاه شما را هم در سايت كار مي كند .
ولي در نشريات اوضاع فرق ميكند و عكاس از ديدگاه رسانه اش عكس مي گيرد و حتي اگر با اين ديدگاه مخالف باشد پس از مدتي ناخودآگاه ديدگاه رسانه اش را پيدا مي كند.
در عكاسي با برش مي توان چنان تحريف هايي را ايجاد كرد كه چيزهاي را حتي به دروغ به جامعه بقبولانيم و متاسفانه اين موضوع در در دنيا و در ايران هم رايج شده است.
يكي از اشكالات عكس خبري شكل گرايي است ، شكل گرايي باعث ضعف در القاء موضوع و مفهوم مي شود .
اگر عكسي را مي بينيد ابتدا توجه كنيد كه اين نوع نگاه به فرد اصلاً درست هست يا نه و اگر مي خواهيد در عكاسي تقليد كنيد بهتر است اصلاً عكاسي نكنيد.
جلالي با اشاره به تفاوت ساختار عكس هاي 30 سال پيش تا امروز گفت : بايد عكس گرفتن بي قيد و بند را كنترل كنيد، وقتی حافظه ي دوربين شما زياد است نبايد باعث شود شما بي قيد و بند و بي فكر عكاسي كنيد.
جلالي گفت مثالي هست كه وقتي ما عكسي را مي بينيم در بعضي موارد اول عكاس را مي بينيم و موضوع گم مي شود و در مواقعي هم اول موضوع را مي بينيم و بعد عكاس را به طور مثال وقتي عكاس شخصي را ميان دسته ي فنجان قرار مي دهد مي خواهد اول خودش ديده شود.
وي در مورد گزارش تصويري گفت بايد حول يك محور حركت كرد كه ابتدا و انتها داشته باشد و در مورد اين محور اصلي مواردي را به مخاطب بيان كنيم و اشكال برخي از عكاسان خبري اينست كه منتظر يك واقعه مانند سيل ، جنگ ، زلزله و... هستند در صورتي كه در جامعه موارد زيادي براي عكاسي وجود دارد.
در پايان فيلمي ساخته ي شبكه BBC به نمايش گذاشته شد كه مربوط به عكس هاي جنگ ويتنام بود . جلالي دليل انتخاب اين فيلم را نشان دادن تفاوت ساختار عكاسي گذشته با حال و اثر گذاري عكس ها دانست و اينكه عكاس ها در جنگ ويتنام براي عكاسي آزاد بودند كه باعث توقف جنگ شد ولي در ديگر جنگ ها عكاسان آزاد گذاشته نشدند.
پس از اين فيلم هم كليپي از عكس هاي بهمن جلالي با عنوان خرمشهر شهري كه سوخت به مدت 12 دقيقه به نمايش در آمد كه اين كليپ در چند جشنواره فيلم مستند قبول شده بود.
